نكته سوم در معناى اينكه پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و ائمه اطهار واسطه فيضند و بيان اين مطلب اين ستكه چون غرض و علّت غائى از خلقت عالم و آدم معرفت واجب الوجود پروردگار عالميان و عبادت و پرستش اوست و منظور از عبادت استكمال و تزكيه نفوس است ، چنانچه اين معنى از طريق عقل و آيات و اخبار استفاده مىشود . بنابراين ، هرگاه اين منظور در جماعتى از بندگان بنحو أتمّ و اكمل تحقق يابد صحيح است كه گفته شود آنان علت غائى ايجاد عالمند ، زيرا غرض از آفرينش ، در آنان تحقق يافته ، و چون اهل بيت عصمت و طهارت در مقام معرفت و عبوديت و فضائل و كمالات نفسانى بمرتبهء نائل شدند كه نه از گذشتگان كسى به آن پايه رسيده و نه از آيندگان كسى به آن رتبه خواهد رسيد لذا اين خانواده را علت موجودات گفتند ، چنانچه از مضامين زيارات مخصوصا زيارت جامعه اين معنى استفاده مىشود و مراد از اينكه اينها واسطه فيضند همين معنى است ، براى اينكه فيض حق بخاطر وجود اينها بموجودات افاضه مىشود اين مطلب را در بخش امامت در بيان احتياج مردم بوجود امام در هر عصر ، مفصلا بيان خواهيم كرد ان شاء اللّه تعالى . و ممكن است مراد از اينكه اينها واسطه فيض‌اند اين باشد كه چون بندگان را باعمال خير و افعال نيك و عبادت حقتعالى ارشاد و هدايت و دلالت مينمايند لذا بندگان بواسطه هدايت آنها قابل فيض حق ميشوند . لكن واسطه فيض بودن به اين معنى كه از خدا بگيرند و بخلق بدهند چنانچه بعضى گمان كرده‌اند درست نيست و نه تنها دليلى براى اثبات اين مدعا ندارند . بلكه ادله بر خلاف آن قائم است و اين عقيده با توحيد افعالى منافات دارد .